مشرف کان پوءِ جو  ملڪي منظر

                مشرف جي اقتدار جي خاتمي تي پوري ملڪ ۾ جشن جو  سمو آهي. هر پاسي سرهائي جا منظر آهن، قوم آمريت مان ڇوٽڪاري کي عيد جي خوشين جيان انجواءِ ڪري رهي آهي. ائين لڳي رهيو آهي جيئن ملڪ مٿان ڪا وڏي ڇپ ٽري وئي هجي. مشرف جي استعيفيٰ کان پوءِ ملڪ ۾ ڪافي ڏينهن کان ڇانيل غير يقيني وارا ڪڪر به ٽري ويا آهن ۽ جمهوري سسٽم جي بقا ۽ مضبوطي جون اميدون پيدا ٿيون آهن. شهيد بينظير ڀٽو چيو هو ته ”جمهوريت ئي بهترين بدلو آهي“ اها ڳالهه سئو سيڪڙو سچ ثابت ٿي آهي. مشرف جي وڃڻ کان پوءِ ڪيتريون ئي خرابيون ۽ ڪيترائي بحران پاڻ ئي پاڻ ختم ٿيڻ شروع ٿيا آهن. اسٽاڪ ايڪسچينج ۾ هلندڙ مسلسل ٻاڙائي پنهنجي پڄاڻي تي پهچي وئي آهي ۽ ڊالر جي ڀيٽ ۾ روپئي جي اگهه ۾ بهتري آئي آهي. مشرف جي ميدان مان هٽڻ کان پوءِ ترقي جا رستا کلڻ جي اميد پيدا ٿي آهي. مشرف جي حامي بيورو ڪريسي جيڪا حڪومت جي ڪم ڪار ۾ مسلسل رنڊڪ وجهي رهي هئي ان ۾ پڻ اٿل پٿل اچڻ شروع ٿي آهي. نه رڳو ڏيهي پر پرڏيهي سطح تان پڻ مشرف جي استعيفيٰ کي پاڪستان جي مفادن وٽان ڪوٺيو پيو وڃي. وطن سان محبت جي دعويٰ ڪندڙ پرويز مشرف 9 سالن تائين هن وطن سان جيڪو حشر ڪيو اهو تاريخي رڪارڊ جو حصو آهي. ”سڀ کان پهرين پاڪستان“ جو نعرو هڻندڙ هن شخص جو عمل ۽ ڪردار ”سڀ کان پهرين آئون“  هو. پنهنجي اقتدار جي بقا ۽ِ مفادن جي پورائي لاءِ هن پوري ملڪ کي موت جو کوهه بڻائي ڇڏيو هو. ڪنهن به وقت ڪجهه به ٿيڻ جو خدشو موجود هو. مشرف جي پاليسين پوري سسٽم کي تباهه ڪري ڇڏيو ايستائين جو عدليه کي به نه بخشيو ويو. مقصد ته مشرف پنهنجي انا جي تسڪين لاءِ ڪا به ڪسر باقي نه ڇڏي. نئين چونڊيل حڪومت سان بظاهر سهڪار جي دعويٰ ڪندڙ هي شخص مسلسل ان خلاف سازشن جا ڄار وڇائڻ جي ڪوشش ۾ مصروف رهيو، 9 سالن تائين عوام جي زخمن تي لوڻ ٻرڪندڙ هي آمر حڪومت کي ٻن  مهينن اندر پنهنجي ڪارڪردگي سڌارڻ جون ڌمڪيون ڏيندو رهيو.  پر هو جيڪا کڏ جمهوريت خلاف کوٽي رهيو هو نيٺ ان ۾ پاڻ ڪري پيو. قوم کي کانئس ڇوٽڪارو مليو. اها حقيقت آهي ته آمريت پنهنجي شڪل شبيهه ۾ ڀلي ڪيتري به خوبصورت ڇو نه هجي پر اها جمهوريت کان بهتر نه ٿي ٿي سگهي. قوم جي ترقي ۽ عوام جي مسئلن جو حل وري به جمهوريت ۾ ئي آهي. آمريت ڀلي پنهنجي قدبت ۾ ڀلي ڪيتري به مضبوط ڇو نه هجي پر فتح . جمهوريت جي ئي ٿيڻي آهي، جنهن جو تازو ثبوت هينئر اسان جي اڳيان آهي.

هن وقت جڏهن ملڪ مان آمريت جون پاڙون پٽجي ويون آهن ته جمهوريت پسند ڌرين جي رستي جون جتي ڪيتريون ئي رڪاوٽون ختم ٿي ويون آهن، اتي سندن اڳيان نيون آزمائشون به شروع ٿيون آهن. هينئر نه رڳو ڪردار ۽ عمل جي ذريعي آمريت جو رستو هميشه هميشه روڪڻ جو بندوبست ڪرڻو آهي پر عوام جي انهن اميدن کي به پورو ڪرڻو آهي جيڪي آمريت جي تتل سج هيٺان مسلسل ڀٽڪي رهيون هيون. اتحادي اڳواڻن ججن جي تڪڙي بحالي جو اعلان ڪيو آهي، جيڪا ڳالهه زبردست آهي. ججن جي بحالي سان ڪيترن ئي مهينن کان ملڪ ۾ موجود عدالتي بحران جو خاتمو اچي ويندو ۽  معاملا پنهنجي معمول تي موٽي ايندا. جمهوريت جي مضبوطي لاءِ آزاد عدليه جو هجڻ انتهائي ضروري آهي. ملڪ مان آمريت جو بت ڊهي وڃڻ کان پوءِ حڪومت مٿان اها ذميواري عائد ٿئي ٿي ته هو عوامي مسئلن جي حل طرف ڌيان ڏئي. مهانگائي، غربت، بيروزگاري، بدامني اهڙا مسئلا آهن جيڪي تڪڙي حل جا گهرجائو آهن. پاڪستان پيپلز پارٽي جو نعرو”اٽو، لٽو ۽ اجهو“ آهي ۽ اهي ٽئي شيون عوام جي بنيادي ضرورت آهن، جيڪي عوام کي جلد مهيا ڪيون وڃن. اتحادي پارٽين جو ساٿ جيڪڏهن ملڪ مان پرويز مشرف جهڙي آمر جي پيرن هيٺان اقتدار کسڪائي سگهي ٿو ته اهو ساٿ عوام جا مسئلا به حل ڪري سگهي ٿو. عوام جنهن اميد هيٺ اتحادي پارٽين کي مينڊيٽ ڏنو آهي هاڻي انهن اميدن جي پورائي جو وقت اچي ويو آهي. رستو صاف ٿي وڃڻ کان پوءِ هاڻي مڪمل ڌيان سان عوامي سطح جا مسئلا حل ڪرڻ جي گهرج آهي.ان ڳالهه کان انڪار ڪونهي  ته ملڪ ۾ مسئلن جو هڪ وڏو ڍير آهي جيڪو هڪ ئي ڌڪ سان ختم نه ٿو ٿي سگهي، پر جيڪڏهن ان نيڪ ڪم جي تڪڙي شروعات ڪئي وڃي ته انهن مسئلن ۾ گهٽتائي ضرور اچي سگهي ٿي. مشرف ۽ سندس باقيات ادارن جي جنهن حساب سان تباهي آندي انهن کي نئين سري سان بحال ڪرڻ جي ضرورت آهي. خوراڪ جي بحران کان وٺي تيل جي بحران تائين جيڪي به مسئلا آهن، اهي حل ٿيڻ جوڳا آهن، بس رڳو ان حوالي سان سنجيدگي سان اڳڀرائي جي ضرورت آهي.

                مشرف جي استعيفيٰ کان پوءِ عوام جيڪو سڪون جو ساهه کنيو آهي ۽  منجهس جيڪو جذبو نظر اچي رهيو آهي اهو سڪون ۽ جذبو قائم رهڻ گهرجي  ۽ اهو تڏهن ئي ممڪن آهي جڏهن هي حڪومت پنهنجون سموريون توانايون عوامي ڀلائي تي خرچ ڪندي.